Radyoaktiflik Ne Demektir? Tarihin en büyük rastlantisal (tesadüfi) kesiflerinden biri, 1896 yilinda yapildi: H.Becqerel ( 1852-1908)  uranyum tuzu kristallerinin isin yayinladigini tesadüfen gördü. Isiga karsi korunmus olmasina karsin fotograf plagini bu maddeden yayilan isimanin kararttigini gördü. Kontrollü olarak pek çok gözlem yapti. Kristalden, hiçbir uyari almaksizin isin yayinlandigini ve bunun yeni tip bir isima oldugunu saptadi. Uranyumun kendiliginden radyasyon yayinlama olayi, kisa bir zaman sonra radyoaktiflik olarak adlandirildi. Diger arastiricilar da bazi maddelerin radyoaktif olduklarini gösterdiler. Bu tür çalismalar içinde en anlamli arastirma Marie ve Pierre Curie tarafindan yapilmistir. Radyoaktif bir cevher (filiz) olan pitchblend'in tonlarcasi, uzun yillar süren dikkatli ve yorucu kimyasal aritma islemlerine tabi tutuldu. Sonuçta, her ikisi de radyoaktif olan ve daha önce bilinmeyen iki yeni elementin varligi Curie'ler tarafindan rapor edildi. Bu elementler, polonyum ve radyum olarak adlandirildi. Rutherford'un saçilmasi ile  ilgili ünlü çalismasi dahil, sonraki tüm deneyler radyoaktifligin, kararsiz atom çekirdeklerinin bozunmasi sonucu olustugunu gösterdi. Bir elementin kendiliginden, hiçbir dis etkiye bagli olmaksizin baska bir elemente dönüsmesidir radyoaktiflik. Uranyumun tüm izotoplari radyoaktiftir. Alfa ve beta parçaciklari yayarak kursun izotoplarina dönüsürler. Bu özellik, sicakliga, basinca, katalizöre ve baska çevre kosullarina bagli degildir. Her radyoaktif maddenin bir yari ömrü ya da yarilanma süresi vardir. Örnegin uranyum-238 in kursun-206' ya dönüsmesinin yari ömrü 4.5 milyar yildir. Yani su anda elinizde 1 gram uranyum varsa, bu 4.5 milyar yil önce 2 gramdi. Kayalarin içindeki uranyum-238 ve kursun-206 oranlarindan yararlanilarak o kayalarin yaslari belirtilebilir.